Zabytki. Architektura. Lifestyle.

Home » Polska » Kasyno oficerskie w Zegrzu wpisane do rejestru zabytków

Kasyno oficerskie w Zegrzu wpisane do rejestru zabytków

Ivon

Kasyno oficerskie w Zegrzu, jeden z najlepiej zachowanych tego typu obiektów w Polsce, zostanie uratowane. Mazowiecki konserwator zabytków wpisał właśnie do rejestru zabytków budynek, w którym stacjonowały oddziały wojsk rosyjskich, niemieckich i polskich. Kasyno było też ośrodkiem kształcenia kadr łącznościowców II Rzeczypospolitej.

Zegrze położone w pobliżu Warszawy i Modlina znajdowało się przez stulecia w centrum wojen, jakie toczyły się na środkowym Mazowszu. Stały garnizon wojskowy stacjonował w Zegrzu od zakończenia budowy rosyjskiej twierdzy w ostatnich latach XIX wieku. Jednym z niewielu budynków, które do tej pory zachowały swój wygląd jest właśnie kasyno oficerskie, które wybudowano ok. 1903 roku w stylu neoklasycyzmu petersburskiego. Budynek nazywany „Oficerskoje Sobranie” przeznaczony był dla oficerów piechoty i artylerii fortecznej. W okresie międzywojennym korzystali z niego oficerowie Centrum Wyszkolenia Łączności, a po wojnie kadra i podchorążowie Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Łączności.

Kasyno oficerskie w Zegrzu od początku wyróżniało się skalą i formą architektoniczną pośród skromnych, zunifikowanych obiektów Twierdzy Zegrze wzniesionych z czerwonej cegły.

Przeznaczone zostało na siedzibę klubu oficerów stacjonujących tu jednostek – przede wszystkim piechoty i artylerii fortecznej. W 1915 roku w Zegrzu Północnym stacjonowały wojska niemieckie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w Zegrzu mieściły się kolejne wojskowe ośrodki kształcenia kadr łączności. Organizowano tu kursy dla oficerów i podchorążych: doskonalenia zawodowego, wyszkolenia teoretycznego i technicznego, i w zakresie łączności oraz szkolenia personelu pomocniczego, głównie kursy tzw. juzistek, obsługujących aparaty telegraficzne Hughes’a.

Budynek kasyna ocalał podczas działań wojennych, jeden z nielicznych niezniszczony obiektów niemilitarnych, najwierniej pokazuje, jak funkcjonowały tutejsze koszary.

Źródło: Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków